სამოქალაქო აქტივისტი, ზუკა ბერძენიშვილი:
ქვეყანაში ისეთი სიტუაციაა, ვისაც არ გვცივა – გვრცხვენია. გვერდზე ხალხი დღეებია ყინვას და სიკვდილს ებრძვის უშუქოდ, უგაზოდ, უწყლოდ, უშეშოდ, უსაჭმლოდ, უწამლოდ, უგზოდ, უკონტაქტოდ და უიმედოდ… ზოგს ჭერი ჩამოექცა, ზოგი სხვის სახურავს ჩაყვა, ზოგს ამასობაში ოჯახის წევრი გადაექცა ცხედრად და ისე აგრძელებს ამ ყველაფერს…
და ამავე ქვეყანაში არიან ტიპები, რომლების პირადი პასუხისმგებლობაცაა ამ ხალხის მდგომარეობა, რომლების სამსახურებიცაა ამ ხალხის კეთილდღეობა, ვის თითოეულ ნაბიჯსაც უამრავი რაღაცის შეცვლა შეუძლია…
და ამათ ჯერ ტრაკის განძრევას არ დაადგეს საშველი, მერე ხმის გამავრცელებლებს აგინეს, მერე არაფერი ისეთი არ ხდებაო ამტკიცეს, და ხოცვა რო დაიწყო ხალხმა, მერეღა წამოხტნენ, ოღონდ ისევ იმისთვის, რომ პროპაგანდა ამოექოქათ ქოშინით. მთავარი ისააო რო ჩვენი ბრალი არ გეგონოთ რამეო…
რო არ ცივათ რცხვენიათ კი არა…
აესეთი ობიექტურად დედამო@@ნულები მაინც სად გიპოვათ და შეგკრიბათ ამდენი ერთად იმ ყველაზე დედამო@@ნულმა, ბოლომდე ალბათ ვერასდროს ამოვხსნი.