საერთაშიროსო alia.ge 
21
ეპიდემიოლოგი, ინფექციონისტი, მაია ბუწაშვილი:
არაერთხელ უთქვამთ ჩემთვის ან დაუკომენტარებიათ ფეისბუქ პოსტზე, როცა ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებზე აზრი გამომითქვამს – ყველამ თავისი საქმე აკეთოს, გირჩევნია პაციენტებს მიხედეო.
ანუ ექიმმა პაციენტი მიღოს, ფეხბურთელმა ფეხბურთი ითამაშოს, მალიარმა ღებოს, დამლაგებელმა ალაგოს, კულტურას და ხელოვნებას პოლიტიკაში ნუ ავურევთ, სკოლა და
ბაღი პოლიტიკის ადგილი არ არის…
მოკლედ, იქნებ დააკონკრეტოთ, ქვეყნის მომავალზე ფიქრი და აზრის გამოთქმის უფლება ვის აქვს, რომ არ უთხრათ, შენს საქმეს მიხედეო?
ყველას რაღაც პროფესია გვაქვს. ფეხბურთელობა თუ ექიმობა ინდულგენცია რატომაა, რომ ბურთზე ან ფონენდოსკოპზე დაიკიდო შენს ქვეყანაში რა ხდება.
ვის უტოვებთ პროტესტის უფლებას? რა ვიცი, მიუსაფარ ძაღლებს არ აქვთ პროფესია და აპროტესტონ მაშინ მაგათ და ჩვენ დავბრმავდებით, დავყრუვდებით და არ შევიმჩნევთ არაფერს, რადგან ყველას რაღაც პროფესია გვაქვს.
რა არის ეს პოლიტიკა, ასეთი ტაბუ რომ ადევს? სამოქალაქო პოზიციის დაფიქსირებაც პოლიტიკაა კაცო?
