ცხვირიდან სისხლდენა ბავშვებში: მიზეზები, პირველადი დახმარება და პრევენცია
შესავალი — ანალიტიკური კომენტარი
ცხვირიდან სისხლდენა ბავშვებში საკმაოდ გავრცელებული მოვლენაა და უმეტეს შემთხვევაში სერიოზულ დაავადებაზე არ მიუთითებს. მიუხედავად ამისა, სისხლდენის დროს მშობლებისთვის მნიშვნელოვანია იცოდნენ, როგორ იმოქმედონ სწორად, რა შეცდომებს უნდა მოერიდონ და როდის არის აუცილებელი სამედიცინო დახმარება.
ცხვირის ღრუს ლორწოვანი გარსი შეიცავს მრავალ წვრილ სისხლძარღვს, რომლებიც ადვილად ზიანდება სიმშრალის, გაღიზიანების ან მცირე ტრავმის შედეგად. სისხლდენა შეიძლება დაიწყოს ცხვირის მოფხანის, ძლიერი მოხოცვის, გაციების ან ალერგიის დროს. ზოგჯერ მიზეზი შეიძლება იყოს მედიკამენტების ზემოქმედება, სისხლის შედედების დარღვევა ან ცხვირის ღრუს სტრუქტურული ცვლილებები.
საზოგადოებრივი ჯანდაცვის თვალსაზრისით, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მშობლების ინფორმირება პირველადი დახმარების მარტივი და ეფექტიანი მეთოდების შესახებ. სწორად ჩატარებული დახმარება ხშირად საკმარისია სისხლდენის შესაჩერებლად, ხოლო საყურადღებო ნიშნების ამოცნობა ხელს უწყობს იმ შემთხვევების დროულ გამოვლენას, როდესაც ბავშვს ექიმის შეფასება სჭირდება.
პრობლემის აღწერა
ცხვირიდან სისხლდენას სამედიცინო ენაზე ეპისტაქსისი ეწოდება. ბავშვებში სისხლდენის ყველაზე გავრცელებული წყარო ცხვირის წინა ნაწილში მდებარე წვრილი სისხლძარღვებია. ეს უბანი განსაკუთრებით მგრძნობიარეა მექანიკური დაზიანებისა და ლორწოვანი გარსის გამოშრობის მიმართ.
სისხლდენა შეიძლება იყოს ერთჯერადი ან განმეორებითი. ერთჯერადი, მცირე მოცულობის სისხლდენა, რომელიც სწრაფად ჩერდება და სხვა სიმპტომებით არ არის გართულებული, ხშირად სახლის პირობებში მართვას ექვემდებარება. თუმცა ხშირი ეპიზოდები, ხანგრძლივი სისხლდენა ან სხვა ნიშნებთან თანხვედრა საჭიროებს მიზეზის შეფასებას.
ქართველი მშობლებისთვის მნიშვნელოვანია იმის ცოდნა, რომ სისხლდენის მოცულობა ზოგჯერ ვიზუალურად უფრო შთამბეჭდავია, ვიდრე რეალურად დაკარგული სისხლის რაოდენობა. მიუხედავად ამისა, ძლიერი ან შეუჩერებელი სისხლდენა უყურადღებოდ არ უნდა დარჩეს.
სამეცნიერო და კლინიკური ანალიზი
ცხვირიდან სისხლდენის მიზეზები რამდენიმე ძირითად ჯგუფად იყოფა.
ლორწოვანი გარსის სიმშრალე. მშრალი ჰაერი, განსაკუთრებით გათბობის სეზონზე, ხელს უწყობს ცხვირის ლორწოვანი გარსის გამოშრობასა და გაღიზიანებას. ასეთ პირობებში ლორწოვანი გარსი უფრო ადვილად სკდება და მცირე სისხლძარღვებიდან სისხლდენა იწყება.
გაციება და ალერგია. ვირუსული ინფექციებისას ცხვირის ლორწოვანი გარსი ანთებულია, ხოლო ალერგიის დროს ქავილმა, ცემინებამ და ცხვირის ხშირი მოწმენდის საჭიროებამ შეიძლება სისხლძარღვები დააზიანოს. ცხვირის ხშირი და ძლიერი მოხოცვაც დამატებითი გამღიზიანებელია.
მექანიკური ტრავმა. ცხვირში თითის ჩაყოფა, ძლიერი მოხოცვა, დარტყმა ან უცხო სხეულის მოთავსება ბავშვებში სისხლდენის გავრცელებული მიზეზებია. ცხვირში უცხო სხეულის არსებობაზე განსაკუთრებით უნდა ვიფიქროთ, თუ გამონადენი ცალმხრივია, უსიამოვნო სუნი აქვს ან სისხლდენა განმეორებით ვითარდება.
მედიკამენტები და სისხლის შედედების დარღვევები. ზოგიერთი პრეპარატი გავლენას ახდენს სისხლდენის შეჩერების მექანიზმებზე. მათ შორისაა სისხლის შედედებაზე მოქმედი მედიკამენტები და ზოგიერთი ანთების საწინააღმდეგო საშუალება. იბუპროფენმა გარკვეულ პირობებში შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი, თუმცა მისი მიღება ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ბავშვს ცხვირიდან სისხლდენა განუვითარდება. დანიშნული წამლის თვითნებურად შეწყვეტა არ შეიძლება.
თუ სისხლდენას თან ახლავს ადვილად გაჩენილი სისხლჩაქცევები, ღრძილებიდან სისხლდენა ან ოჯახში სისხლის შედედების მემკვიდრეობითი დარღვევების ისტორია, ექიმმა შესაძლოა დამატებითი გამოკვლევები დანიშნოს.
ცხვირის ანატომიური ცვლილებები და სხვა დაავადებები. ცხვირის ძგიდის დაზიანება ან ცვლილებები, ლორწოვანი გარსის ლოკალური დაზიანება და იშვიათად სხვა წარმონაქმნები შეიძლება სისხლდენის მიზეზი გახდეს. განმეორებითი სისხლდენა ცხვირის მუდმივ გაჭედვასთან ერთად საჭიროებს პედიატრის ან ყელ-ყურ-ცხვირის სპეციალისტის შეფასებას.
მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ბავშვებში ცხვირიდან სისხლდენის მიზეზი ყოველთვის მძიმე დაავადება არ არის. გამოკვლევების საჭიროება განისაზღვრება სისხლდენის სიხშირის, ხანგრძლივობის, თანმხლები ნიშნებისა და ბავშვის სამედიცინო ისტორიის მიხედვით.
სტატისტიკა და მტკიცებულებები
ცხვირიდან სისხლდენა ბავშვთა ასაკში ხშირია, თუმცა მისი გავრცელების ზუსტი მაჩვენებელი დამოკიდებულია ასაკზე, კვლევის მეთოდსა და იმაზე, ითვლება თუ არა ერთჯერადი და განმეორებითი ეპიზოდები ცალ-ცალკე. კლინიკური წყაროების მიხედვით, ბავშვებში შემთხვევათა დიდი ნაწილი ცხვირის წინა ნაწილში მდებარე მცირე სისხლძარღვების დაზიანებას უკავშირდება და პირდაპირი ზეწოლით ჩერდება [1, 2].
ამასთან, ყველა შემთხვევა ერთნაირად არ უნდა შეფასდეს. ექიმთან კონსულტაცია განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, თუ სისხლდენა ხშირად მეორდება, ხანგრძლივია ან სხვა სისხლდენით გამოვლინებებთან ერთად ვითარდება. ასეთ ვითარებაში შესაძლოა საჭირო გახდეს სისხლის საერთო ანალიზი, თრომბოციტების რაოდენობისა და შედედების მაჩვენებლების შემოწმება. ეს კვლევები ყველა ბავშვს არ სჭირდება — მათი დანიშვნა კლინიკურ შეფასებას უნდა დაეფუძნოს [2].
ამერიკის პედიატრიის აკადემიის რეკომენდაციით, პირველადი დახმარების მთავარი პრინციპია ცხვირის რბილ ნაწილზე უწყვეტი ზეწოლა სულ მცირე 10 წუთის განმავლობაში. თუ სისხლდენა არ შეჩერდა, ზეწოლა უნდა განმეორდეს კიდევ 10 წუთით. ამ პერიოდში ცხვირის ხელის გაშვება და სისხლდენის ხშირი შემოწმება სასურველი არ არის, რადგან შეიძლება ახლად წარმოქმნილი თრომბი დაირღვეს [1].
მტკიცებულებები ასევე მიუთითებს, რომ ცხვირის ლორწოვანი გარსის გამოშრობის შემცირება და მისი განმეორებითი ტრავმის თავიდან აცილება შესაძლოა სისხლდენის ეპიზოდების სიხშირის შემცირებაში დაგვეხმაროს. თუმცა განმეორებითი სისხლდენის მიზეზის დადგენა მნიშვნელოვანია, რადგან მხოლოდ დამატენიანებელი საშუალებების გამოყენება ყველა შესაძლო მიზეზს ვერ აღმოფხვრის [1, 2].
საერთაშორისო გამოცდილება
ამერიკის პედიატრიის აკადემია მშობლებს ურჩევს, ბავშვის ცხვირიდან სისხლდენის დროს პირველ რიგში შეინარჩუნონ სიმშვიდე, ბავშვი დასვან და თავი ოდნავ წინ გადაახრევინონ. შემდეგ ცერა და საჩვენებელი თითებით მტკიცედ უნდა მოუჭირონ ცხვირის რბილ, ქვედა ნაწილს და ზეწოლა უწყვეტად შეინარჩუნონ 10 წუთის განმავლობაში. თუ სისხლდენა გაგრძელდა, პროცედურა კიდევ ერთხელ უნდა განმეორდეს [1].
დიდი ბრიტანეთის ჯანდაცვის ეროვნული სამსახურის რეკომენდაციებიც მსგავს მიდგომას ემყარება: ადამიანი უნდა იჯდეს, წინ იყოს გადახრილი და ცხვირის რბილ ნაწილზე 10–15 წუთის განმავლობაში მუდმივი ზეწოლა ხორციელდებოდეს. თავის უკან გადახრა არ არის რეკომენდებული, რადგან სისხლი შეიძლება ყელში გადავიდეს და გულისრევა ან ღებინება გამოიწვიოს [3].
საერთაშორისო კლინიკური სახელმძღვანელოები ხაზს უსვამს, რომ განმეორებითი სისხლდენისას ექიმმა უნდა შეაფასოს როგორც ადგილობრივი მიზეზები, ისე სისხლის შედედებასთან დაკავშირებული შესაძლო პრობლემები. თუ სისხლდენა ძლიერი ან ხშირია, ან მისი წყარო დათვალიერებით ვერ დგინდება, შესაძლოა საჭირო გახდეს ყელ-ყურ-ცხვირის სპეციალისტის ჩართვა [2].
ამ რეკომენდაციების საერთო მიზანია ორი ამოცანის შესრულება: მარტივი შემთხვევების უსაფრთხოდ მართვა და იმ ნიშნების დროული ამოცნობა, რომლებიც გადაუდებელ ან დამატებით სამედიცინო შეფასებას მოითხოვს.
საქართველოს კონტექსტი
საქართველოში მშობლებისთვის მნიშვნელოვანია, რომ ცხვირიდან სისხლდენის პირველადი დახმარების წესები ხელმისაწვდომი და მარტივად გასაგები იყოს როგორც ოჯახისთვის, ისე სკოლამდელი აღზრდისა და საგანმანათლებლო დაწესებულებების თანამშრომლებისთვის. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ბავშვებთან მომუშავე პირებმა იცოდნენ, რომ სისხლდენის დროს ბავშვის დაწვენა, თავის უკან გადახრა ან ცხვირის ხშირი გაშვება სწორი მიდგომა არ არის.
ოჯახში შესაძლებელია რამდენიმე მარტივი პრევენციული ღონისძიების გატარება: ოთახის ჰაერის სათანადო ტენიანობის შენარჩუნება, ცხვირის ფრთხილად მოხოცვა, ბავშვისთვის ცხვირის მოფხანის ჩვევის შეცვლაში დახმარება და ექიმის რჩევით ფიზიოლოგიური ხსნარის გამოყენება. მედიკამენტური ცხვირის წვეთები ან სპრეი ბავშვის ასაკისა და მდგომარეობის გათვალისწინებით უნდა შეირჩეს; მათი თვითნებური და ხანგრძლივი გამოყენება მიზანშეწონილი არ არის [1].
სამედიცინო კონსულტაცია საჭიროა, თუ სისხლდენა რეგულარულად მეორდება, ცხვირი მუდმივად გაჭედილია, გამონადენი ცალმხრივია და უსიამოვნო სუნი აქვს, ან ბავშვს სხვა ადგილებიდანაც მოსდის სისხლი. ასეთ შემთხვევებში პედიატრმა შეიძლება დანიშნოს დამატებითი გამოკვლევები ან ბავშვი შესაბამის სპეციალისტთან გადაამისამართოს [1, 2].
სანდო სამედიცინო ინფორმაციის გავრცელება საზოგადოებრივი ჯანდაცვის მნიშვნელოვანი ნაწილია. SheniEkimi.ge მკითხველს ჯანმრთელობის საკითხებზე მტკიცებულებებზე დაფუძნებული ინფორმაციის მიღებაში ეხმარება. სამედიცინო ხარისხის, პროფესიული სტანდარტებისა და სერტიფიკაციის საკითხებზე დამატებითი ინფორმაციისთვის შეიძლება სასარგებლო იყოს Certificate.ge, ხოლო აკადემიური და საზოგადოებრივი ჯანდაცვის თემებზე — PublicHealth.ge და Georgian Medical Journal.
მითები და რეალობა
მითი: სისხლდენის დროს ბავშვს თავი უკან უნდა გადავახრევინოთ.
რეალობა: თავი ოდნავ წინ უნდა იყოს გადახრილი. უკან გადახრისას სისხლი ყელში ჩაედინება, რაც გულისრევისა და ღებინების რისკს ზრდის [1, 3].
მითი: ცხვირის სისხლდენის შესაჩერებლად საჭიროა ნესტოებში ბამბის ან მარლის ჩატენვა.
რეალობა: პირველადი დახმარების ძირითადი მეთოდი ცხვირის რბილ ნაწილზე უწყვეტი ზეწოლაა. ნესტოებში ბამბის, ქაღალდის ან სხვა მასალის ჩატენვამ შეიძლება ლორწოვანი გარსი დამატებით დააზიანოს. სამედიცინო ტამპონირება საჭიროების შემთხვევაში სპეციალისტის მიერ ტარდება [1, 2].
მითი: თუ ბავშვს ცხვირიდან სისხლი მოსდის, ეს აუცილებლად მძიმე დაავადებაზე მიუთითებს.
რეალობა: ბავშვებში სისხლდენის უმეტესობა ადგილობრივ გაღიზიანებას, სიმშრალეს ან მცირე ტრავმას უკავშირდება. მიუხედავად ამისა, ხშირი, ხანგრძლივი ან სხვა სისხლდენით გამოვლინებებთან დაკავშირებული ეპიზოდები სამედიცინო შეფასებას საჭიროებს [1, 2].
მითი: თუ სისხლდენა ერთხელ შეწყდა, პრევენცია საჭირო აღარ არის.
რეალობა: ლორწოვანი გარსის სიმშრალისა და განმეორებითი ტრავმის შემცირება ხელახალი სისხლდენის რისკის შესამცირებლად მნიშვნელოვანია. თუ ეპიზოდები მეორდება, საჭიროა შესაძლო გამომწვევი მიზეზების შეფასებაც [1].
ხშირად დასმული კითხვები
რა უნდა გავაკეთოთ პირველ რიგში, თუ ბავშვს ცხვირიდან სისხლი წამოუვიდა?
დასვით ბავშვი, თავი ოდნავ წინ გადაახრევინეთ და ცერა და საჩვენებელი თითებით მოუჭირეთ ცხვირის რბილ ნაწილს. ზეწოლა უწყვეტად შეინარჩუნეთ 10 წუთის განმავლობაში, ცხვირის შესამოწმებლად ხელის გაშვების გარეშე [1].
რამდენ ხანს უნდა მოვუჭიროთ ცხვირს?
პირველად — 10 წუთი უწყვეტად. თუ სისხლდენა არ შეჩერდა, ზეწოლა კიდევ 10 წუთით გაიმეორეთ. თუ სისხლდენა კვლავ გრძელდება, საჭიროა დაუყოვნებლივი სამედიცინო შეფასება [1].
როდის უნდა გამოვიძახოთ სასწრაფო დახმარება?
თუ სისხლდენა ძლიერია, ბავშვი ფერმკრთალია, ცივი ოფლი ასხამს, გონებას კარგავს, უჩვეულოდ მოდუნებულია ან სუნთქვა უჭირს, გამოიძახეთ სასწრაფო სამედიცინო დახმარება. ასევე გადაუდებელი შეფასებაა საჭირო თავის ან სახის მნიშვნელოვანი ტრავმის შემდეგ დაწყებული სისხლდენისას [1, 3].
როდის უნდა მივმართოთ პედიატრს, თუ სისხლდენა შეჩერდა?
თუ სისხლდენა ხშირად მეორდება, ბავშვს ცხვირი ქრონიკულად აქვს გაჭედილი, აქვს უჩვეულო სისხლჩაქცევები ან ღრძილებიდან სისხლდენა, პედიატრის კონსულტაცია აუცილებელია. ექიმი გადაწყვეტს, საჭიროა თუ არა ლაბორატორიული კვლევა ან სპეციალისტთან მიმართვა [1, 2].
შეიძლება თუ არა ოთახის დამატენიანებლის გამოყენება?
დიახ, თუ ოთახში ჰაერი მშრალია, დამატენიანებელი შეიძლება სასარგებლო იყოს. საჭიროა მისი რეგულარული გაწმენდა და მოვლის ინსტრუქციის დაცვა. ცხვირის ფიზიოლოგიური ხსნარი შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ექიმის ან ფარმაცევტის რჩევით, ბავშვის ასაკისა და მდგომარეობის გათვალისწინებით [1].
უნდა მივცეთ თუ არა ბავშვს წამალი სისხლდენის შესაჩერებლად?
თვითნებურად წამლის მიცემა არ არის რეკომენდებული. სისხლდენის პირველადი მართვის საფუძველია სწორი პოზიცია და ცხვირის რბილ ნაწილზე უწყვეტი ზეწოლა. მედიკამენტების საჭიროება ექიმმა უნდა განსაზღვროს.
sheniekimi.ge